Dankjewel voor jullie reacties! Heel leuk om te lezen

Een paar dagen later en alweer zoveel indrukken en ervaringen rijker. De eerste dagen op mijn project hebben veel indruk gemaakt. Zoals ik al eerder beschreef richt het project Jaguza zich op het ondersteunen van kinderen die wees zijn of alleen nog hun moeder hebben. De weeskinderen worden vaak opgevangen door andere vrouwen uit de gemeenschap waardoor sommige vrouwen soms voor wel negen kinderen moeten zorgen, terwijl ze hier eigenlijk niet genoeg geld voor hebben. Bob is de begeleider van het project en met hem heb ik de eerste dag veel gesproken. Ook heeft hij me meegenomen naar een gezin waarvan twee kinderen door Jaguza worden gesponsord zodat zij naar school kunnen. Het bezoek heeft veel indruk gemaakt, het is bijna niet te bevatten hoe slecht de omstandigheden zijn waarin deze mensen leven. Een vrouw van 69 (voor Oegandese begrippen behoorlijk oud), zorgt voor het hele gezin. Zij zorgt voor tien kinderen en ze slapen in een hutje die misschien even groot is als de gemiddelde badkamer in Nederland. En dan slaapt die arme oude vrouw ook nog eens op de grond. Op dat soort momenten ben je in staat om een nieuw matras te gaan halen in de stad, maar het volgende moment besef je weer dat dat geen oplossing is voor de situatie waarin ze verkeren.

Vrijdag werd ik wakker met een heerlijke Nederlandse regenbui. Mijn eerste gedachte was NEEEEEE, dit kan toch niet in Afrika! Maar helaas toch wel, de regen heeft de hele ochtend geduurd. Het project is slecht bereikbaar als het regent omdat je een heel lang stuk over een zandweg moet, dus ben ik thuis aan de slag gegaan met de ideeën die ik had bedacht voor het project om meer sponsoren te werven. Eén van de onderdelen van Jaguza is het stimuleren van de zelfstandigheid van de vrouwen. Hiervoor hebben zij de Woman Group opgericht, welke uit 15 vrouwen bestaat. De groep komt twee keer in de maand bij elkaar en elke keer leggen zij 2000 UGX in. Dit staat gelijk aan ongeveer €0,60, dus €9,- in totaal. Bij elke bijeenkomst krijgt één vrouw al het ingelegde geld zodat zij bijvoorbeeld iets extra’s kan investeren in haar bedrijfje of geld kan sparen voor onvoorziene situaties. Ik ben nu bezig met een plan om vrouwengroepen in Nederland te benaderen die elk ingelegde bedrag willen verdubbelen. Maar ook verenigingen of individuen kunnen doneren. Dit betekent dat een Oegandese vrouw i.p.v. 30.000, 60.000 UGX ontvangt, wat voor haar een enorm bedrag is. Morgen (zaterdag) zou er weer een bijeenkomst plaats vinden van de Woman Group, het moment om mijn plan voor te leggen!

Maar eerst gingen we vrijdagavond uit eten. Met z’n vieren op de boda’s naar de stad! Eén meisje had een camera op haar helm bevestigd. Toen de boda chauffeurs dat eenmaal doorhadden werd er onderling even wat gelachen en ging het gas erop. Het resultaat… een heel gaaf filmpje van een ritje op de boda!

Zaterdag weer naar het project geweest voor de bijeenkomst. Het was een heel bijzonder moment toen ik mijn idee uitlegde aan de vrouwen. Ik vertelde het in het Engels en toen werd het vertaald in het Lugandees (Oegandese taal). Wat er toen gebeurde had ik nooit verwacht. Ze begonnen allemaal te klappen en één vrouw ging ook op haar knieën voor me zitten om me te bedanken. Ze zouden zoveel kunnen doen met het extra geld, dus ik hoop dat het gaat lukken! Ik zal jullie op de hoogte houden van de ontwikkelingen. Ook heb ik tijdens de bijeenkomst een Afrikaanse naam gekregen! Na wat enige discussie (geen idee wat ze zeiden) was de conclusie dat de naam Kitiibwa goed bij mij zou passen, oftewel een vrouw met klasse. Nou dat klopt wel he jongens

Na de bijeenkomst mocht ik met twee vrouwen mee om te kijken waar zij leven. Eén vrouw vertelde dat ze drie kinderen heeft, haar man is overleden aan aids en zelf is ze positief. Ze kan soms met moeite de medicijnen kopen die haar in leven houden. Dat was het eerste moeilijke moment wat ik heb gehad. Ik zag haar jongste zoontje op de grond zitten en dacht wat zou er met de kinderen gebeuren als ook hun moeder overlijdt? Ook Olivia had me bij haar thuis uitgenodigd. Zij zorgt samen met haar moeder voor 9 kinderen, die allemaal hun ouders hebben verloren. Achter hun huisje is een school waar ze lesgeeft aan 19 kinderen. Maandag ga ik kijken op de school, ik ben heel benieuwd!

Morgen (zondag) is het tijd voor wat andere dingen. In de ochtend ga ik met Jennita en de kinderen van haar project naar de kerk. Geen idee wanneer ik daar voor het laatst geweest ben maar ik heb er wel heeeel veel zin in! En ’s middags gaan we naar de markt om wat souvenirs te scoren!

Liefs Marloes

Ps. Check ook even de nieuwe foto’s!